Nov 272012
 
Εισήγηση προς το 9ο Τακτικό Συνέδριο των Οικολόγων Πράσινων (Λαμία 8-9/12/12)

Το κόμμα των Ο.Π. κλείνει δέκα χρόνια ζωής, μέσα στα οποία κερδήθηκαν πολλές μάχες και δημιουργήθηκαν ρεαλιστικές δυνατότητες ανάδειξης των πράσινων ιδεών και προτάσεων. Την τελευταία περίοδο, λόγω των αυξημένων πολιτικών απαιτήσεων που γεννά η τρομερή κρίση που μαστίζει τη χώρα, αναδείχθηκαν και οι μεγάλες αδυναμίες των Ο.Π. που συσσωρεύονταν όλα αυτά τα δέκα χρόνια. Τα εκλογικά αποτελέσματα στις δύο τελευταίες διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις είναι μια σαφής ένδειξη αυτών των προβλημάτων.

Ιεραρχικά (ξεκινώντας από το σημαντικότερο), τα προβλήματα αυτά μπορούν να αποτελέσουν τρεις κατηγορίες:

1) Οι Ο.Π. δεν κατάφεραν όλα αυτά τα χρόνια να προσδιορίσουν τις κοινωνικές αναφορές τους και να αποκτήσουν σταθερούς δεσμούς με αυτές σε πανελλαδικό επίπεδο. Η ανυπαρξία αυτών των δεσμών δεν επέτρεψε να υπάρξουν ισχυροί δεσμοί με την κοινωνία, με τις κοινωνικές δράσεις και εξελίξεις, παρά τις μεγάλες προσπάθειες που έγιναν από πολλές ΘΟ και από αρκετές ΠΚ, κυρίως στην επαρχία και δευτερευόντως στα μεγάλα αστικά κέντρα.

2) Ο πολιτικός και προγραμματικός λόγος των Ο.Π. παρέμεινε σε πολλές περιπτώσεις θολός και ασαφής, αποτέλεσμα αλλά και αιτία του ασαφούς προσδιορισμού των κοινωνικών αναφορών και της ασθενικής σύνδεσής τους με τα κοινωνικά δρώμενα και κινήματα. Η έλλειψη επαρκούς και ουσιαστικής επικοινωνίας μεταξύ των μελών των Ο.Π., μεταξύ Θ.Ο. και Π.Κ., συνέβαλε και αυτή στην αδυναμία οικοδόμησης σαφούς πολιτικού στίγματος. Όταν προεκλογικά αυξήθηκαν οι πολιτικές απαιτήσεις, αυτή η ασάφεια οδήγησε πολλές φορές στη διατύπωση και την υπεράσπιση θέσεων που θόλωναν τις πολιτικές και προγραμματικές διαφορές των Ο.Π. από το υπόλοιπο πολιτικό φάσμα και κυρίως από το ΣΥΡΙΖΑ (π.χ. η θεωρία των δύο όχθεων). Το αποτέλεσμα ήταν να μην είναι σαφείς οι λόγοι υπερψήφισης των Ο.Π. για ένα μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων. Αυτό οδήγησε πολλούς πρώην ψηφοφόρους των Ο.Π. να επιλέξουν είτε το ΣΥΡΙΖΑ (όταν συμφωνούσαν με αυτές τις θέσεις) είτε άλλα αντίπαλα με το ΣΥΡΙΖΑ κόμματα (όταν απογοητεύονταν από τη φαινομενική τουλάχιστον σύγκλιση των Ο.Π. με το ΣΥΡΙΖΑ).

3) Η πολιτική εκπροσώπηση των ΟΠ και κυρίως οι επικεφαλής της εκλογικής εκστρατείας έκαναν φιλότιμες προσπάθειες να ανταποκριθούν στις αυξημένες πολιτικές απαιτήσεις. Ο ασαφής όμως πολιτικός προσανατολισμός των ΟΠ και η πολύ δύσκολη πολιτική συγκυρία τους ξεπέρασαν. Φάνηκε ότι παρά τις μεγάλες τους προσπάθειες δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν με επάρκεια στις ανάγκες αυτών των δύσκολων εκλογικών αναμετρήσεων.

Το πολιτικό σκηνικό εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά ρευστό. Η κατεύθυνση προς την οποία θα κινηθούν οι πολιτικές εξελίξεις δεν έχει ακόμα προσδιοριστεί. Σε κάθε περίπτωση έχουμε μπροστά μας μια περίοδο κατά την οποία θα επαναπροσδιοριστούν κοινωνικές ομάδες και συμμαχίες, η παραγωγική δομή της χώρας και το θεσμικό και πολιτικό σύστημα. Οι κίνδυνοι αλλά και οι δυνατότητες είναι πολύ σημαντικοί. Ο λόγος της πολιτικής οικολογίας, ο αυτόνομος λόγος των Ο.Π. είναι πιο χρήσιμος παρά ποτέ. Ο χώρος των Ο.Π. διαθέτει πλέον την εμπειρία, ωριμάζει πολιτικά και έχει τη δυνατότητα να παράγει εκείνες τις σαφείς πολιτικές ιδέες και τις σαφείς προγραμματικές προτάσεις, που θα βοηθήσουν όχι μόνο στη δική του ανασυγκρότηση, αλλά κυρίως στην ανασυγκρότηση της χώρας. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι όχι μόνο η ειλικρινής και δημιουργική κριτική και αυτοκριτική. Όχι μόνο η αποδοχή και η δημιουργική σύνθεση των διαφορετικών απόψεων. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι κυρίως η απαίτηση και η διεκδίκηση της ενότητας.

Έλενα Μπότση
Γιάννης Καραμήτρος
Αλέξανδρος Αποστόλου